woensdag 16 augustus 2017

Let’s Sti(c)k Together #4: schoolse zelfverwennerij

Besluiteloos. Zo voelde ik mij. Het thema ‘gepakt en gezakt // terug naar school’ van deze challenge was ineens zo veel ruimer geworden dan de gebruikelijke vooropgestelde criteria. Maar ruim gaat ook. Er zijn gewoon meer opties. Ik kon niet kiezen tussen een veelzijdige strandtas, een handige Lili tas, een schattig logeerkoffertje of  een praktische laptoptas. Al deze projecten zouden op hun manier goed gebruikt worden. Na lang twijfelen besloot ik om nog eens iets voor mezelf te naaien en koos ik voor datgene waar ik het meest plezier van zou hebben; de handige laptoptas aka de Ida II uit ‘Mijn Tas’. Het voorbije schooljaar maakte ik gebruik van een handige rugzak van Eastpak, zo eentje met heel wat vakjes, ritsen en plaats voor een drinkbus. Maar ik merkte dat heel wat paperassen en bundels er gemakkelijkheidshalve in bleven zitten. Deze laptoptas zou dit weleens kunnen voorkomen, want behalve plaats voor mijn laptop, kan enkel mijn verbeterkaft er nog met gemak bij.


Schandalig dat ik dit boek zo lang onaangeroerd in mijn kast heb laten staan. Oké, niet helemaal waar, want ik leende het ooit eens uit aan een vriendin die er een mooie tas voor haar moeder uit maakte. En zowel de moeder als zijzelf waren zeer tevreden over het resultaat. Ik schuimde het internet af op zoek naar handige weetjes en vond inspiratie bij o.a. Patat en Kroket, Katrienette en Jace did it!



De buitenstof kocht ik bij Atelier in’t Leerke. Hoewel de schrijvers van het boek wijselijk aanraden om met de patroondelen zelf naar de winkel te trekken, was ik net iets te enthousiast en heb ik nu nog een hele lap over. Maar die lap werd ondertussen al gretig opgeëist. Ik was blij om de restjes skai die ik overhield van mijn vinktassen (hier en hier) als contrasterende stof te kunnen  verwerken. Nu blijft daar niets, nul, noppes meer van over. Voor de binnenstof viel mijn keuze op een retrostofje dat ik al lang in mijn bezit had, en waarvan de kleuren perfect samengaan met het blauw en het cognac van de buitenstof. Omdat die zo dun was, streek ik er overal plakkatoen tegenaan. De tassenband, de (deelbare) rits en de hengsels kocht ik met een klein hartje bij Bobby Sewing. Nog nooit had ik passanten en D-ringen gebruikt, maar volgens de dame uit de winkel was dat niet zo moeilijk. Ze hielp me het boeltje zelfs bijna helemaal in elkaar te steken. Als voorbeeld.


Het naaien van deze tas gebeurde in La Douce France. Ik geloof zelfs dat het de eerste keer is dat mijn naaimachine werkelijk mee op vakantie ging. En het bevalt me wel, moet ik zeggen.


Voor de eerste keer gebruikte ik style vil om de tas te verstevigen. Alle buitendelen – op de skai na- werden samen met de style vil gesurfileerd (want ook mijn overlock mee op reis nemen was er écht over) en als wonder boven wonder verliep het verwerken ervan zeer vlot. Wat die skai betreft; die had ik verstevigd met een H250 om de rek er deftig uit te krijgen. En ook dit keer gebruikte ik een jeansnaald om erdoorheen te stikken.
Het ineen stikken deed ik helemaal volgens het boekje. Alles verliep verrassend goed. Ook de D-ringen en de passant gingen mij zo goed af, dat ik een volgende keer zeker nog een stapje verder wil. Enkel het inschatten van de breedte van de ritsstrook deed ik te plichtsbewust op 0,75 cm waardoor ik 1 cm stofoverschot had in de totale breedte. Zo dom van mij om er niet aan te denken dat zo’n dikke blokrits bredere beentjes heeft dan een doorsnee rits. Maar ach, als het dat maar is.

Patroon: Ida II uit Mijn Tas
Buitenstof: Blauwe jeans met veertjes - Atelier in't Leerke / Skai - Stoffenmadam
Binnenstof: licht katoentje vanuit een pop-upstore
Fournituren: Bobby Sewing
Deze laptoptas heeft geen binnenzakken, zodat ik mijn spullen kan steken waar ik wil en hoe ik het wil. Wees maar zeker dat deze dame met veel plezier terug naar school zal gaan; gepakt en gezakt met een laptoptas in haar handen. 

Of zoals het boek het mooi omschrijft: 
IDA In stijl naar het werk of op reis.

Langs deze weg wil ik Marjolein en alle deelnemende dames aan deze challenge hartelijk danken. Challenges als deze geven mij de durf en het vertrouwen om dingen te naaien die ik tot voor kort niet voor mogelijk hield. Zelf ben ik dan ook razend benieuwd naar alle andere creaties die vandaag gepost zullen worden. Jij ook? Neem dan zeker een kijkje bij:



Lieve Naaizgroetjes,

Stephanie

dinsdag 1 augustus 2017

Hoe een stoffenruil positief uitdraaide...

Op de derde blogmeet was ik terug van de partij. Het verloop van deze toffe avond kan je uitvoerig lezen bij Davina; het brein achter deze hele organisatie. Een Blogmeet Swap ging aan deze derde editie vooraf. Ik naaide iets voor Lies en kreeg zelf een mooi gepersonaliseerd toilettasje van Eefje. Altijd leuk om kadootjes te geven of te krijgen 😊.
Haakpennenrol voor gewone en ergonomische haakpennen // Stof en lint: Bobby Sewing
Kleurpotloden- en/of stiftenrol // Walvissenstof: Madeline de Stoffenmadam// andere stoffen: eigen voorraad
Patroon: het kleurpotlodenzakske van Madame ZsaZsa

Fotocredits: Eefje
Later op de avond was het tijd voor de stoffenruil. Het idee hierachter is heel simpel: je trekt je stoffenkast open en zoekt een stof van minstens 1 meter lang dat je liever kwijt dan rijk bent. Zijn je kinderen te groot geworden voor die print? Ben je de stof die je lang geleden kocht beu gezien? Geen probleem! Ideaal gerief voor de stoffenruil 😉!


Patroon: Just Knot It - Mind The Whale
Stof: van een lieve blogster (Wie oh wie herkent haar stof?) en voering van Madeline
Fournituren: Atelier In't Leerke
Ik moet zeggen dat ik blij verrast was over mijn buit van de stoffenruil. Want geef toe; dit is toch écht wel een mooie stof, he? Het belandde even in mijn kast, tot Davina het lumineuze plan had om de gekregen stof ineens te verwerken. Wat ik zou naaien met mijn meter stof; daar daar moest ik niet lang over nadenken. Vorig jaar maakte ik een eerste Just Knot It en dit keer wilde ik eens een andere versie naaien. Pas zondag schoot ik in actie. Over last-minute-naaien gesproken ;-). Zondag tekende en knipte ik de patroondelen, en gisterenmiddag zette ik mijn voet op de pedaal.

De foto's werden dan ook pas 's avonds getrokken. Lorun zette na een hele dag sport en spel haar beste beentje voor, maar raakte afgeleid door onze twee katten (slimmerds, die twee!). Daarom nam ik ook foto' s in mijn naaikamer, met kunstmatig licht. Voor de juiste kleur van kamsnaps en sierlint kon ik gelukkig terecht bij Atelier In't Leerke  dat sinds kort op nog geen kilometer van mijn huis is gevestigd. Iets van de kat bij de melk zetten of zoiets...






Geen idee van wie deze mooie stof was, maar in elk geval enorm bedankt! Lorun is alweer een kleedje rijker. Ik naaide maatje 116,  en zoals je kan zien heeft ze nog een beetje groeimarge. Groeien kan ze als de beste, want exact een jaar geleden tekende ik maatje 104 #slik .

Andere blogsters die vandaag publiceren over hun geruild stofje vind je hier:
Naaiz * Just Delphine * Katrienette * Vlijtig Liesje Knutselt * Babarum * Woohoo by Davina
Sew Blondes publiceerde al eerder een creatie met haar geruilde stofje.

Aan deze Blogmeet is tevens een zeer moeilijke challenge gekoppeld. Het patroon is gekozen, de stof reeds gewassen,... Spannend!

Hopelijk tot binnenkort!

Lieve Naaizgroetjes,
Stephanie

donderdag 27 juli 2017

Een bomber voor mijn fotobomber

Guitig als hij is, lijkt de jongste telg van ons gezin bloggewijs genegeerd te worden. Hier en daar kreeg hij al wel eens een naaisel dat gelukkig regelmatig gedragen wordt (laat ik maar even die 7 T-shirts vergeten die hij in mijn voorblogse periode niet wilde aantrekken 😕). De concurrentie in de grotere winkelketens is bikkelhard wat jongensgerief betreft. Al die leuke prints en stoere broeken kan ik met mijn 'naaiskills' niet evenaren. En mocht ik het kunnen, dan zou ik er daags nadien spijt van krijgen omdat er snel een groot gat in zou zijn te bespeuren. Horror! Functioneel cool noem ik zijn kledingstijl. Voilà. Niet meer en niet minder. Gelukkig krijgt hij heel wat leuke kleren van zijn groter neefje, die hij met veel plezier van hem overdraagt.

Maar soms, heel soms spot ik een patroontje waarvan ik denk dat het de moeite waard is om er mijn tijd in te steken én dat bovendien een redelijk lange levensduur is beschoren. Je herinnert je nog wel de bomber die ik voor Lorun naaide? Wel, ook voor Casper lag er een leuke zomersweat in de kast. Voor één keer liet ik mij verleiden om iets 'van den TV' te kopen en kwam ik thuis met een leuke lap stof van Ice Age. Een toffe zomersweat, die zelfs nu, op dit eigenste moment helemaal in solden staat bij Madeline!

De zoektocht naar een bijpassende rits en boordstof liep niet zoals ik had gehoopt. Nergens vond ik een oranje rits en kon ik mijn oranje boordstof ook al terug in de kast leggen. Geen idee waarom, maar ik vond dat de rits in dezelfde kleur moest zijn als de boordstof. Daar zou ik vandaag misschien wel op terugkomen (of hoeft dat niet volgens jullie?). Madeline had echter nog een perfect matchende oker rits liggen en zodoende veranderde ik mijn boordstofplannen.

Hoewel ik de voering oorspronkelijk in één kleur wilde, bleek ik tijdens het knippen net niet over voldoende oranje tricot te beschikken. Another change of plans! En zo nam ik nog een restje petroltricot dat ik overhield van mijn bomber.

Wie nog niet overtuigd is van dit patroon (dat je nog kan nabestellen); het is volledig omkeerbaar! Ge hebt er twee voor de prijs van één! Say What?!? Hou er dan wél rekening mee dat je het zonder ophanglusje moet stellen en je jouw label best ergens in de zijnaad naait.

Caspers reactie toen hij zijn bomber de eerste keer aandeed was goud waard: "Maar mama, ik wou geen gouden randjes, ik wil rood!" Tja,...

Mijn fotobomber mocht nog eens zelf de hoofdrol spelen; wat hij ook met verve deed. Een echte spring-in't-veld, als je't mij vraagt. De woorden 'sta nu eens even stil' of 'freeze' en 'niet bewegen' staan al lang niet meer in zijn woordenboek. Een echte stoere vent, die van geen kleintje vervaard is. Zo brak hij al op zijn tweede zijn been door een niet-zo-goed-berekende sprong uit de zetel van de opvang, en verloor hij zijn voorste tand na een val van de glijbaan. Boys will be boys... Maar deze boy staat dan toch maar lekker op de foto ;-)!





Patroon: Ottobre Kids editie 2016/3
Stof: Ice Age - Bobby Sewing
Stof: Tricot - Madeline
Boordstof en rits: Madeline
✄ Nog een handig weetje ✄ :
Voor Casper naaide ik maatje 116 en deed nergens aanpassingen. Behalve op het ritsgedeelte na. Het voorpand was 34 cm lang en de boordstof (dubbbelgevouwen) 5 cm. Samengeteld kwam ik aan een VP van 39 cm. Omdat ik een rits van 40 cm had, moest ik aan een voorpand van 40 cm zien te geraken. Daarom voegde ik in totaal 2 cm toe aan de boordstof (dubbelgevouwen 1 cm) en maakte eveneens het hoekstukje 2 cm langer. Easy peasy! 

Hopelijk tot een volgende keer!

Lieve Naaizgroetjes,
Stephanie

maandag 24 juli 2017

Aaibare cactussen: THA BOMB!

Bomberdebomberdebom... Ik krijg maar niet genoeg van die jasjes! Na de workshop die ik laatst bij Madeline volgde, wilde ik toch even aftoetsen of ik dit jasje helemaal alleen kon naaien. Eén klik verder naar de mooie blog van Isabelle bracht me bij het juiste kinderpatroon. Het enige verschil met mijn volwassen versie zit 'm in de raglanmouwen en de dubbele paspelzakjes. Volgens het boekje worden die paspelzakjes afgewerkt met een rits, maar mijn kinderen kennende, zouden zij die ritsen niet missen.

Met slechts 65 cm buitenstof kwam ik voor maatje 122 ruimschoots toe. De voering en de boordstof lagen net als de buitenstof kant-en-klaar in de kast te wachten. Leuk als je zo eens niet hoeft te wachten tot je stof is voorgewassen en je meteen aan de slag kan met schaar en patroon!


Ik greep elke kans die ik had om achter mijn naaimachine te kruipen en volgde plichtsbewust alle stapjes. Zo'n vakantie met twee kadeekes is met momenten het gevoel hebben dat er 'los wild' is ontsnapt. Van zodra ze achter elkaar door mijn naaikamer beginnen te lopen (driewerf hoera voor die twee deuren waarlangs ze binnen-en-buiten kunnen #ironie) , weet ik dat mijn gestolen momentje erop zit :-). Wie geïnteresseerd is om er zelf aan te beginnen, komt met deze tutorial al heel wat verder.


Tijdens de pasbeurt bleek enkel het ophanglusje uit dezelfde buitenstof net iets te stug. Die ruilde ik op vraag in voor een blingbling-exemplaartje, dat toevallig goed matcht met mijn label. Voor Lorun naaide ik maatje 116, dat ik verlengde tot maat 122. Zit perfect!


Ik kan wel uren staan kijken naar die dubbele paspelzakjes. Dat was ook het eerste waarmee ik begon toen ik deze bomber naaide. Echt millimeterwerk, maar laat dat nu net hetgeen zijn waar ik van hou.


Of ik de lieve cactussen wel durfde te combineren met de gestreepte boordstof; daar heb ik even over getwijfeld. Gelukkig moedigden de dames van Edegem Handgemaakt mij aan. Altijd handig, die extra hulp bij keuzestress. Helaas kan je deze stof haast nergens meer vinden, maar bij Madeline  is er een heel mooie toile cirée met bijna dezelfde print. Ideaal voor regenjasjes, tasjes, of leuke portemonneetjes.

Net voor de fotoshoot waren we gaan winkelen. Op die T-shirts met omkeerbare pailletten hebben mijn kinderen lang moeten wachten, want eigenlijk hoopte ik deze rage te kunnen skippen. Maar wie kan nu neen zeggen tegen Elsa of Cars? En zo geschiedde... En dragen mijn kinderen voortaan dergelijk gerief. 'Verander-T-shirts' zoals zij het noemen. Mijn ondernemende kleine dame laat u met veel plezier haar nieuwste aanwinst zien ;-).


Patroon: Ottobre Kids editie 2016/3
Stof: Cactussen en tricot voering - Bobby Sewing
Boordstof: Stoffenspektakel
Rits: Madeline de Stoffenmadam

Hopelijk tot een volgende keer!

Lieve Naaizgroetjes
Stephanie

maandag 17 juli 2017

Het zit 'm in de driehoek: Tinny met colourblock

Patronen waar je  eindeloos mee kan variëren zijn helemaal mijn ding. Zo heb je de Tinny. Een jurkje met verschillende rok-, mouw-, en kraagopties. Heel wat opties dus. Het enige dat steeds hetzelfde blijft, is de sluiting met blinde rits. En ook daar zijn ondertussen al heel wat aanpassingen gebeurd. Via deze link kan je zien hoe handig Lies om deze blinde rits heen walste en er een mooie open rugsluiting van maakte. Ook Sofie hackte lustig mee en zette haar tutorial zelfs online. Wie nog nooit een blinde rits innaaide, maar het wel graag wilt proberen, raad ik deze webpagina van Compagnie M. aan. Daar vind je tal van gedetailleerde tutorials die je -gratis en voor niets- in meerdere talen kan downloaden.

Herinner je je nog mijn allereerste blogpost over mijn eerste Tinny? Een uiterst eenvoudige versie om te naaien, maar met veel plezier gedragen door de dochter. Bijna tot op de draad versleten. Dat aansluitend bovenlijfje en die toffe cirkelrok zijn helemaal haar ding. Daarom greep ik opnieuw naar dit patroon en besloot voor combinatie nr. 2 van eindeloos te gaan: zonder kraag of strik, met kapmouwtjes, cirkelrok én colourblock.




Ik zocht een stofje in mijn kast en vond er eentje dat ik lang geleden ooit kocht bij een pop-up store. Stilaan was ik er wat op uitgekeken en werd het meer dan hoog tijd om het te verwerken. In combinatie met de colourblock en een tof jeansjasje  vind ik het resultaat best nog (heel goed) meevallen.




Het kleedje heeft de breedte van een 5 jaar, verlengd tot een 6 jaar. Zo heeft het extra lengte om te 'zwierezwaaien' en gaat het hopelijk nog een tijdje mee. De cirkelrok zoomde ik opnieuw om met biaislint, wat het rokgedeelte extra zwaarte geeft om goed rond te draaien. Een blinde rits erin en tadaaa! De dochter is tevreden! Klaar voor een beetje fotospam?




Patroon: Tinny jurk - StraightGrain
Stof: blaadjes- eigen stoffenvoorraad
Stof: Oker - Veritas

Tot een volgende keer!

Lieve Naaizgroetjes,
Stephanie



maandag 10 juli 2017

Een tropische bomberjas

Geen idee waarom die bomberjas zo plots terug in de schijnwerpers stond. Om heel eerlijk te zijn, deed die jas me eerder terugdenken aan een lang vervlogen tijd waarin Johnny's en Marina's de plak zwaaiden. Nog even heb ik geprobeerd om weerstand te bieden, maar al die mooie blogposts zoals die van haar en haar en foto's op Instagram deden daar geen goed aan. Van zodra ik haar bomberjas zag, was ik volledig verkocht. Eindelijk lukte het me om het Johnnygehalte van de bomberjas los te koppelen.

De ene bomber is de andere ook niet. Je moet het maar eens Googlen. Dan weet je meteen wat ik bedoel. Al die verschillende opties, paspelzakjes, en 'deelbare rits-toestanden' deden me watertanden. En zo kwam het dat ik afgelopen zaterdag deelnam aan de workshop Bomberjas bij Madeline de Stoffenmadam. Een hele dag naaien onder de deskundige leiding (inclusief kritisch oog) van Joke van de Paspelpoezen deed mij deugd. Na een hectische maand waarin examens, oudercontacten, rapporten, en andere toestanden centraal stonden, was dit mijn persoonlijk verwennerijtje. En wat voor één!

Omdat ik ineens de moeilijkste versie wilde naaien, koos ik voor paspelzakjes. Die techniek leerde ik vorig jaar in de module broek/rok, maar paste ik nadien nog steeds niet toe in een 'echt' naaisel. Shame on me... Aangezien elke millimeter bij zo'n zakjes moest kloppen, gebruikte ik hierbij zo'n pen die met de warmte van je strijkijzer verdwijnt en wondertape om de driehoekjes even vast te kleven. De jas ineen naaien deed ik op aanraden met een microtexnaald.


Ook leerde ik hoe je je werkstuk moet afstemmen op de lengte van de rits. Daarvoor moest ik mijn heupboord en 'hoekstukje' (tussen rits en heupboord) in totaal 4 cm hoger maken, zodat de rits er perfect in paste. Wat die deelbare rits betreft; ik kreeg daar bijna het koud zweet van. Naadband op zowel buitenstof als voering op de plaats waar de rits komt, bleek een absolute must. Met deze weetjes in het achterhoofd zou ik bijna aan een tweede bomber beginnen! Dat de print van mijn voorpanden moest doorlopen, was ook snel beslist. Altijd leuk als dat gebeurt.





Voor de voering gebruikte ik een petrolkleurige tricot; een dankbare kleur omdat die makkelijk combineert. Over de buitenstof heb ik lang getwijfeld. Zowat alle stofrollen van de Stoffenmadam heb ik tegen mijn gezicht gehouden. Blijkt dan toch dat ik met felle kleuren redelijk goed wegkom. Ik weet al wat doen met die garderobe van mij ;-).

Workshoppen bij Nancy; da's pas ne cadeau se! Vanaf september staat er weer heel wat leuks op de planning, heb ik me laten vertellen. De jacquard van mijn bomber zal vanaf vandaag ook online te koop staan. Ik twijfel of ik hier nog een matching tas bij zou maken...  Wat denken jullie?

Lieve Naaizgroetjes,
Stephanie

maandag 3 juli 2017

Let's Sti(c)k Together #3: een stralende vakantie tegemoet!

30 juni, 12.05 uur. De schoolbel gaat.
Mijn eerste voltijds werkend schooljaar sinds de geboorte van mijn kinderen zit erop. Net als alle andere leerkrachten zal ik de komende maanden genieten van twee maanden vakantie. Heerlijk!
Leerkracht zijn; het is een job dat niet in je koude kleren gaat zitten. Met tranen nam ik afscheid van mijn duootje en lieve schatjes van patatjes. Ineens niets meer voorbereiden, geen weekplanning meer maken,... Het voelt toch een beetje raar.

Omdat de laatste schoolweken erg druk waren, kwam van naaien niet veel in huis.
Gelukkig hielp de Bloggroep Let's Sti(c)k Together mij om toch nog de juffenkado's te maken waar ik anders misschien niet toe gekomen was. En dat in een periode van examens, rapporten, oudercontacten, verbouwingswerken, een mijn man die op fietsweekend was,... Ik en strikte deadlines zijn altijd een goede match. Om zeker op tijd klaar te geraken, naaide ik voor dit project zelfs tijdens elke vrije minuut tussen mijn oudercontacten door 😉. 

Voor deze derde editie gingen we eens niet met criteria's aan de slag, maar kozen we voor het thema 'Zon, Zee en Strand'. Deze juffenkado's passen er volgens mij perfect in.

Net als vorig jaar ging mijn voorkeur uit naar de VinktasAangezien Loruns juf van de tweede kleuterklas de hare dagelijks gebruikt en ik de mijne geen moment kan missen, stond dit juffenkado al vanaf september op mijn planning. De zoektocht naar geschikte stoffen was niet eenvoudig. Iets naaien waarvan de stoffencombinatie niet geheel bij iemands stijl past, zou jammer zijn. Dan blijft die Vinktas toch maar ergens in de kast liggen. En een Vinktas dient niet om kastruimte te vullen, maar is uitermate geschikt om mee te nemen op uitstap naar -bijvoorbeeld- de zon, de zee, of het strand 😉.

Ik heb het al meermaals getest: je bikini, enkele handdoeken, wat zonnecrème en een goed boek passen er netjes in! Ideaal gerief en een absolute aanrader voor wie op zoek is naar een allround tas.
Benieuwd naar mijn juffenkado's? Wel, hier zijn ze:

Voor elke juf een pakje met een persoonlijk cadeautje...
De kaartjes vond ik bij de Flying Tiger in Oostende.

Pandacanvas: Bobby Sewing
Roze interieurstof: Madeline de Stoffenmadam
Roze katoenen voering: Hoogboom Kapellen
Tassenband: Madeline de Stoffenmadam

Bloemencanvas: Bobby Sewing
Blauwe canvas: Madeline de Stoffenmadam
Grijze gabardine als voering: eigen stoffenvoorraad
Tassenband: Madeline de Stoffenmadam

Retrocanvas: Les Lisettes
Blauwe canvas (ook als voering): Madeline de Stoffenmadam
Tassenband: Madeline de Stoffenmadam

Jaquard: Madeline de Stoffenmadam
Blauwe interieurstof: Madeline de Stoffenmadam
Jeansvoering: Madeline de Stoffenmadam
Tassenband: Madeline de Stoffenmadam
De foto's werden pas om 1.30 uur 's nachts - enkele uren voordat ze werden afgegeven- getrokken. Maar in het echt zijn deze Vinktassen nog veel mooier, hoor 😉.  Met die twee maanden vakantie zal ik weer wat meer tijd hebben om te naaien. Een reden te meer om mijn blog in het oog te houden.

Langs deze weg wil ik de juffen van Lorun en Casper nogmaals bedanken voor alle goede zorgen. Zij hebben doorheen het jaar zoveel leuks meegemaakt, maar hebben het ook -zoals elk kind- af en toe moeilijk gehad. Dan konden zij steeds bij jullie terecht. Dankjewel hiervoor 💗!

Benieuwd naar nog meer moois? Neem dan zeker een kijkje op deze blogs:


Op naar de volgende editie! 

Lieve Naaizgroetjes,
Stephanie

maandag 5 juni 2017

Een dromerige Jaanu

In mijn vorige blogpost toonde ik mijn tweede Jaanu die voldeed aan alle criteria van 'Let's Sti(c)k Together': Belgisch, waarin een restje stof werd verwerkt en met een hoog blingbling-gehalte. Vandaag toon ik met veel plezier mijn eerste versie. 

Na een duik in mijn stoffenkast koos ik voor een lichtroze piqué. Die stof kocht ik een tweetal jaartjes geleden voor mezelf om er een Nina Skirt van te maken. Eigenlijk ben ik nooit echt gezwicht voor die lichtroze tint, en nu ik zie hoe goed Lorun met die kleur wegkomt, ben ik blij dat deze piqué niet rond mijn benen hangt. 

Tijdens het knippen van de stof liet ik de zakken gemakkelijkheidshalve achterwege. Waarom zakken naaien als het toch alleen maar vol zand kan zitten?

Het kleedje naaide redelijk vlot in elkaar. Toegegeven; zonder het carbonpapier van Prym zou ik er niet aan begonnen zijn. Driewerf hoera voor deze handige blaadjes! Alle lijnen waarmee de grote stolpplooien worden gevormd, nam ik eerst over op de averechtse kant van de stof. Zo kon ik de lijnen netjes op elkaar spelden. Een tijdrovende bezigheid, maar de perfectionist in mij was content ;-).

Tijdens het stikken leerde ik een nieuwe naaitechniek: de Burrito. Dit is een - voor mij - nieuwe methode om de onderrand van de voering van het voorpand aan de naad te naaien. Nieuwsgierig naar die Burrito methode? Wel, ik vond er enkele leuke onder de Engelse zoekterm 'Burrito Method', zoals je hier kan zien. Deze techniek lijkt mij voor herhaling vatbaar, want de afwerking is op en top! 

Voor de paspel trok ik richting Veritas en Bobby Sewing. Ik geraakte er maar niet uit en besliste uiteindelijk om op safe te spelen. Soms heb ik het gevoel dat het jurkje nog iets mist, ik heb er bijna letterlijk mijn hoofd over gebroken, maar in combinatie met het jeansjasje vind ik het heel mooi. 

En zij ook. Gelukkig maar! De foto's lieten op zich wachten. De ene dag was het te nat, en de andere dag weer veel te warm,... Maar gisteren was een ideale dag voor wat fotootjes. Genieten jullie mee?





Patroon: Jaanu - StraightGrain
Stof: Les Lisettes
Paspel: Bobby Sewing

Lieve Naaizgroetjes,
Stephanie